Madhaviya Shankara Vijayam Sarga - II (Acharya Janmadhi Kathanam) Page 19
सर्गः २] आचार्यजन्मादिकथनम् 13
गत्वा निकेतनमपसौ जननीं ववन्दे साऽऽलिङ्गय तद्विरहजं परितापमौज्झत् ।।
प्रायेण चन्दनरसादपि शीतलं तद्यत्पुत्रगात्रपरिरम्भणनामधेयम् ।। २२
प्रायेण चन्दनरसादपि शीतलं तद्यत्पुत्रगात्रपरिरम्भणनामधेयम् ।। २२
श्रुत्वा गुरोः सदनतश्चिरमागतं तं तद्वन्धुरागपदथ त्वरितेक्षणाय ।
प्रत्युद्गमादिभिरसावपि बन्धुतायाः संभावनां व्यधित वित्तकुलानुरूपाम् ।।
प्रत्युद्गमादिभिरसावपि बन्धुतायाः संभावनां व्यधित वित्तकुलानुरूपाम् ।।
वेदे पदक्रमजटादिषु तस्य बुद्धिं संवीक्ष्य तज्जनयिता बहुशोऽप्यपृच्छत् ।
यस्याभवत्प्रथितनाम वसुन्धरायां विद्याधिराज इति सङ्गतवाच्यमस्य ।।
यस्याभवत्प्रथितनाम वसुन्धरायां विद्याधिराज इति सङ्गतवाच्यमस्य ।।
भाट्टे नये गुरुमते कणभुज्यतादौ
प्रश्नं चकार तनयस्य मर्ति बुभुत्सुः ।
शिष्योऽप्युवाच नतपूर्वगुरुः समाधिं
पित्वोदितः स्मितमुखो हसिताम्बुजास्यः ।। २५
प्रश्नं चकार तनयस्य मर्ति बुभुत्सुः ।
शिष्योऽप्युवाच नतपूर्वगुरुः समाधिं
पित्वोदितः स्मितमुखो हसिताम्बुजास्यः ।। २५
वेदे च शास्त्रे च निरीक्ष्य बुद्धिं प्रश्नोत्तरादावपि नैपुणीं ताम् ।
दृष्ट्वा तुतोषातितरां पिताऽस्य स्वतः सुखा या किमु शास्त्रतो वाक् ।।
दृष्ट्वा तुतोषातितरां पिताऽस्य स्वतः सुखा या किमु शास्त्रतो वाक् ।।
कन्यां प्रदातुमनसो बहवोऽपि विप्रास्तन्मन्दिरं प्रति ययुर्गुणपाशकृष्टाः ।
पूर्वं विवाहसमयादपि तस्य गेहं संबन्धवत्किल बभूव वरीतुकामैः ।। २७
पूर्वं विवाहसमयादपि तस्य गेहं संबन्धवत्किल बभूव वरीतुकामैः ।। २७
बह्वर्यदायिषु बहुष्वपि सत्सु देशे कन्याप्रदातृषु परीक्ष्य विशिष्टजन्म ।
कन्यामयाचत सुताय स विप्रवर्यो विप्रं विशिष्टकुलजं प्रथितानुभावः ।।
कन्यामयाचत सुताय स विप्रवर्यो विप्रं विशिष्टकुलजं प्रथितानुभावः ।।
कन्यापितुर्वरपितुश्च विवाद आसीदित्थं तयोः कुलजुषोः प्रथितोरुभूत्योः ।
कार्यस्त्वया परिणयो गृहमेत्य पुत्रीमानीय सद्म तनयाय सुता प्रदेया ।।
कार्यस्त्वया परिणयो गृहमेत्य पुत्रीमानीय सद्म तनयाय सुता प्रदेया ।।
सङ्कल्पिताद् द्विगुणमर्थमहं प्रदास्ये मद्गेहमेत्य परिणीतिरियं कृता चेत् ।
अर्थं विना परिणयं द्विज कारयिष्ये पुत्रेण मे गृहगता यदि कन्यका स्यात् ।।
अर्थं विना परिणयं द्विज कारयिष्ये पुत्रेण मे गृहगता यदि कन्यका स्यात् ।।
कश्चित्तु तस्याः पितरं बभाण मिथः समाहूय विशेषवादी ।
अस्मासु गेहं गतवत्स्वमुष्मै विगृह्य कन्यामपरः प्रदद्यात् ।। ३१
अस्मासु गेहं गतवत्स्वमुष्मै विगृह्य कन्यामपरः प्रदद्यात् ।। ३१
तेनानुनीतो वरतातभाषितं द्विजोऽनुमेने वररूपमोहितः ।
दृष्टो गुणः संवरणाय कल्पते मन्त्रोऽभिजापाश्च्चिरकालभावितः ।। ३२
दृष्टो गुणः संवरणाय कल्पते मन्त्रोऽभिजापाश्च्चिरकालभावितः ।। ३२
தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு (Tamil Translation)
- தாயின் பாசம்: இல்லம் திரும்பிய சிவகுரு தாயை வணங்கினார். மகனைப் பிரிந்திருந்த துயரம் அவனை அணைத்தவுடன் விலகியது. சந்தனத்தை விடக் குளிர்ச்சியானது மகனை அணைக்கும் இன்பம் (ஸ்லோகம் 22).
- தந்தையின் பெருமை: சிவகுருவின் தந்தை வித்யாதிபதி என்று போற்றப்பட்டார். மகனின் வேத அறிவையும் (பதம், கிரமம், ஜடை), சாஸ்திர ஞானத்தையும் கண்டு அவர் மிகவும் மகிழ்ந்தார் (ஸ்லோகம் 23-26).
- திருமண விருப்பம்: சிவகுருவின் நற்குணங்களால் ஈர்க்கப்பட்ட பல பிராமணர்கள், தங்கள் மகளை அவருக்குத் திருமணம் செய்து கொடுக்க முன்வந்தனர் (ஸ்லோகம் 27).
- வரன் தேடுதல்: சிறந்த குலத்தைச் சேர்ந்த ஒரு பெண்ணைத் தனது மகனுக்குத் தேடினார் சிவகுருவின் தந்தை (ஸ்லோகம் 28).
- வரதட்சணை விவாதம்: பெண் வீட்டாருக்கும் பிள்ளை வீட்டாருக்கும் இடையே திருமணம் எங்கு நடப்பது என்பதில் சிறு வாக்குவாதம் ஏற்பட்டது. பெண் வீட்டார் அதிகப் பணம் தருவதாகக் கூறினர் (ஸ்லோகம் 29-30).
- முடிவு: இறுதியில், மணமகனின் குணங்களால் ஈர்க்கப்பட்டு, பெண் வீட்டார் திருமணத்திற்குச் சம்மதித்தனர் (ஸ்லோகம் 31-32).
తెలుగు అనువాదం (Telugu Translation)
- తల్లి ప్రేమ: ఇంటికి వచ్చిన శివగురువు తల్లికి నమస్కరించాడు. పుత్రుడిని కౌగిలించుకోగానే ఆమె విరహ తాపం తీరిపోయింది. చందనం కంటే చల్లనైనది పుత్రుడి ఆలింగనం (శ్లోకం 22).
- తండ్రి విద్యాధిరాజు: శివగురువు తండ్రి విద్యాధిరాజు అని ప్రసిద్ధి చెందారు. కుమారుడి వేద పాండిత్యాన్ని, శాస్త్ర విజ్ఞానాన్ని చూసి ఆయన ఎంతో సంతోషించారు (శ్లోకం 23-26).
- సంబంధాలు రావడం: శివగురువు గుణగణాలకు ముగ్ధులై చాలామంది బ్రాహ్మణులు తమ కుమార్తెలను ఆయనకు ఇచ్చి వివాహం చేయాలని కోరుకున్నారు (శ్లోకం 27).
- కన్య అన్వేషణ: విద్యాధిరాజు తన కుమారుడి కోసం ఉత్తమ కులంలో జన్మించిన కన్యను వెతికారు (శ్లోకం 28).
- వివాహ చర్చ: కన్యాదాత మరియు వరుడి తండ్రి మధ్య వివాహ వేదిక గురించి చర్చ జరిగింది. కన్యాదాతలు ఎక్కువ ధనం ఇస్తామని ప్రతిపాదించారు (శ్లోకం 29-30).
- ముగింపు: చివరకు వరుడి గొప్పతనాన్ని గుర్తించి, కన్యాదాతలు వివాహానికి అంగీకరించారు (శ్లోకం 31-32).
Comments
Post a Comment