Madhaviya Shankara Vijayam Sarga - II (Acharya Janmadhi Kathanam) Page 24

 

18 श्रीमच्छङ्करदिग्विजये [द्वितीयः

लोकत्रयी लोकदृशेव भास्वता महीधरेणेव मही सुमेरुणा ।
विद्या विनीत्येव सती सुतेन सा रराज तत्तादृशराजतेजसा ।। ७८

सत्कारपूर्वमभियुक्तमुहूर्तवेदि‌द्विप्राः शशंसुरभिवीक्ष्य सुतस्य जन्म ।
सर्वज्ञ एव भविता रचयिष्यते च शास्त्रं स्वतन्त्रमथ वागधिपांश्च जेता ।। ७९

कीर्ति स्वकां भुवि विधास्यति यावदेषा किं बोधितेन बहुना शिशुरेष पूर्णः ।
नापृच्छि जीवितमनेन च तैर्न चोक्तं प्रायो विदन्नपि न वक्त्यशुभं शुभज्ञः ।। ८०

तज्ज्ञातिबन्धुसुहृदिष्ट जनाङ्ग नास्तास्तं सूतिकागृहनिविष्टमयो निदध्युः ।
सोपायनास्तमभिवीक्ष्य यथा निदाघे चन्द्रं मुदं ययुरतीव सरोजवक्तूम् ।। ८१

तत्सूतिकागृहमवैक्षत न प्रदीपं तत्तेजसा यदवभातमभूत्क्षपायाम् ।
आश्चर्यमेतदजनिष्ट समस्तजन्तोस्तन्मन्दिरं वितिमिरं यदभूददीपम् ।। ८२

यत्पश्यतां शिशुरसौ कुरुते शमध्यं तेनाकृतास्य जनकः किल शङ्कराख्याम् ।
यद्वा चिराय किल शङ्करसंप्रसादाज्जातस्ततो व्यधित शङ्करनामधेयम् ।। ८३

सर्वे विदन्सकलशक्तियुतोऽपि बालो मानुष्यजातिमनुसृत्य चचार तद्वत् ।
बालः शनैईसितुपारभत क्रमेण स्रप्तुं शशाक गमनाय पदाम्बुजाभ्याम् ।। ८४

बालेऽथ मञ्चे किल शायितेऽस्मिन्सतां प्रसन्नं हृदयं बभूव ।
संवीक्षमाणे मणिगुच्छवर्य विद्वन्मुखं हन्त विलीनमासीत् ॥ ८५

संताडयन्हन्त शनैः पदाभ्यां पर्यङ्कवर्य कमनीयशय्यम् ।
विभेद सद्यः शतधा समूहान्विभेदवादीन्द्रमनोरथानाम् ।। ८६

द्वित्राणि वर्णानि वदत्यमुष्मिन्दैतिप्रवीरा दधुरेव मौनम् ।
मुदा चलत्यङ्घिसरोरुहाभ्यां दिशः पलायन्त दशापि सद्यः ॥ ८७

उदचारयदर्भको गिरः पदचारानतनोदनन्तरम् ।
विकलोऽभवदादिमात्तयोः पिकलोकश्चरमान्मरालकः ।। ८८

தமிழ் விளக்கம் (Tamil Translation)

• ஸ்லோகம் 78: சூரியனால் உலகமும், மேரு மலையினால் பூமியும், வினையத்தால் கல்வியும் எப்படிப் பிரகாசிக்குமோ, அப்படியே அந்தத் தெய்வீகக் குழந்தையினால் அந்த இல்லம் பெரும் ஒளியுடன் விளங்கியது.
• ஸ்லோகம் 79: ஜாதகம் கணிப்பதில் வல்லவர்களான அந்தணர்கள் குழந்தையைப் பார்த்து, "இவன் அனைத்தையும் அறிந்த 'சர்வக்ஞனாக' இருப்பான், புதிய சாஸ்திரங்களைப் படைப்பான், வாதத்தில் பெரும் அறிஞர்களை வெல்வான்" என்று கூறினர்.
• ஸ்லோகம் 80: "இவன் உலகம் போற்றும் புகழைப் பெறுவான். இவன் ஒரு பரிபூரணமான அவதாரம்." ஜோதிடர்கள் குழந்தையின் ஆயுளைப் பற்றிக் கூறவில்லை, ஏனெனில் மங்களத்தை அறிபவர்கள் அமங்கலமான விஷயங்களைப் பேசமாட்டார்கள்.
• ஸ்லோகம் 81: உறவினர்களும் பெண்களும் அக்குழந்தையைப் பார்க்க வந்தனர். கோடை காலத்தில் குளிர்ச்சியான சந்திரனைக் கண்டது போல, குழந்தையின் தாமரை போன்ற முகத்தைக் கண்டு அனைவரும் அளவில்லா மகிழ்ச்சி அடைந்தனர்.
• ஸ்லோகம் 82: அந்தக் குழந்தை இருந்த அறையில் விளக்கு ஏற்றத் தேவையில்லை. குழந்தையின் உடலில் இருந்த தெய்வீக ஒளியே அந்த அறையை முழுவதுமாகப் பிரகாசிக்கச் செய்தது. இது அனைவரையும் ஆச்சரியத்தில் ஆழ்த்தியது.
• ஸ்லோகம் 83 (பெயர்க்காரணம்): பார்ப்பவர்களுக்கு மங்களத்தைத் (சுகத்தைத்) தந்ததாலும், சிவபெருமானின் (சங்கரன்) அருளால் பிறந்ததாலும், தந்தை அக்குழந்தைக்கு 'சங்கரன்' என்று பெயரிட்டார்.
• ஸ்லோகம் 84: எல்லாம் அறிந்த கடவுளாக இருந்தாலும், அக்குழந்தை ஒரு சாதாரண மானுடக் குழந்தையைப் போலவே சிரிப்பதும், மெல்லத் தவழ்ந்து நடை பழகுவதுமாக விளையாடியது.
• ஸ்லோகம் 85: குழந்தை தொட்டிலில் படுத்திருக்கும் போது, அதைக் காண வந்த சாதுக்களின் உள்ளம் அமைதியால் நிறைந்தது. குழந்தையின் முகத்தைப் பார்த்த மாத்திரத்திலேயே அறிஞர்களின் அகங்காரம் மறைந்தது.
• ஸ்லோகம் 86: தொட்டிலில் இருந்தபடி தன் பிஞ்சுப் பாதங்களால் உதைக்கும் போது, அது துவைத வாதிகளின் வீணான மனக்கோட்டைகளைத் தகர்ப்பது போல இருந்தது.
• ஸ்லோகம் 87: குழந்தை ஓரிரு வார்த்தைகள் பேசத் தொடங்கியதும், அதர்மவாதிகள் மௌனம் காத்தனர். அவர் தன் பாதங்களால் நடக்கத் தொடங்கியதும், தீய சக்திகள் திசையெங்கும் பயந்து ஓடின.
• ஸ்லோகம் 88: சங்கரரின் இனிமையான மழலைச் சொல்லுக்கு முன்னே குயிலின் ஓசையும், அவரது நடைக்கு முன்னே அன்னப்பறவையின் நடையும் தோற்றுப் போயின.

---

తెలుగు వివరణ (Telugu Translation)

• శ్లోకం 78: సూర్యుడి వల్ల లోకం, మేరు పర్వతం వల్ల భూమి, వినయం వల్ల విద్య ఎలా ప్రకాశిస్తాయో, అలాగే ఆ దివ్య బాలుడి రాజసమైన తేజస్సు వల్ల ఆ ఇల్లు వెలిగిపోయింది.
• శ్లోకం 79: ముహూర్త శాస్త్రం తెలిసిన బ్రాహ్మణులు బాలుడిని చూసి ఇలా చెప్పారు: "ఈ బాలుడు సర్వజ్ఞుడు అవుతాడు, స్వతంత్రంగా శాస్త్రాలను రచిస్తాడు మరియు వాదంలో బృహస్పతి వంటి వారిని కూడా గెలుస్తాడు."
• శ్లోకం 80: "ఈ బాలుడు లోకమంతా తన కీర్తిని వ్యాపింపజేస్తాడు. ఇతడు సామాన్య శిశువు కాదు, పరిపూర్ణుడు." జ్యోతిష్కులు ఆ బాలుడి ఆయుష్షు గురించి ఏమీ చెప్పలేదు, ఎందుకంటే శుభం తెలిసిన వారు అశుభం గురించి మాట్లాడరు.
• శ్లోకం 81: బంధువులు, స్త్రీలు ఆ బాలుడిని చూడటానికి వచ్చారు. వేసవి కాలంలో చల్లని చంద్రుడిని చూసినట్లుగా, బాలుడి పద్మం వంటి ముఖాన్ని చూసి అందరూ ఎంతో ఆనందించారు.
• శ్లోకం 82: ఆ గదిలో దీపం అవసరం లేకపోయింది. బాలుడి శరీర కాంతి వల్ల ఆ గది రాత్రివేళ కూడా పగలులా ప్రకాశించింది. దీపం లేకుండానే గది వెలిగిపోవడం చూసి అందరూ ఆశ్చర్యపోయారు.
• శ్లోకం 83 (నామకరణం): ఆ బాలుడు చూసేవారికి సుఖాన్ని (శం) కలిగిస్తున్నందున మరియు పరమశివుని (శంకరుడి) ప్రసాదం వల్ల జన్మించినందున, తండ్రి ఆయనకు 'శంకరుడు' అని పేరు పెట్టారు.
• శ్లోకం 84: సర్వశక్తిమంతుడైనప్పటికీ, ఆ బాలుడు సాధారణ మనుష్య బాలుడిలాగే నవ్వుతూ, మెల్లమెల్లగా పాకుతూ తన పాద పద్మాలతో నడక నేర్చుకున్నాడు.
• శ్లోకం 85: బాలుడు ఉయ్యాలలో పడుకుని ఉన్నప్పుడు, ఆయనను చూడటానికి వచ్చిన సజ్జనుల హృదయాలు ప్రసన్నమయ్యాయి. మణిహారాలతో ఆడుకుంటున్న ఆ బాలుడి ముఖం చూసి పండితుల మనస్సు లీనమైపోయింది.
• శ్లోకం 86: ఉయ్యాలలో పడుకుని కాళ్లతో ఆడిస్తున్నప్పుడు, ఆ చిన్నారి పాదాల తాకిడి భేదవాదుల (ద్వైతుల) మనోరథాలను నూరు ముక్కలు చేస్తున్నట్లుగా ఉంది.
• శ్లోకం 87: బాలుడు రెండు మూడు అక్షరాలు పలుకుతుంటే, దుష్టవాదులు మౌనం వహించారు. ఆయన తన పాదాలతో నడుస్తుంటే అశుభ శక్తులు పది దిక్కులకూ పారిపోయాయి.
• శ్లోకం 88: శంకరుడి మధురమైన మాటల ముందు కోకిల స్వరము, ఆయన నడక ముందు హంస నడక కూడా వెలవెలబోయాయి.