Madhaviya Shankara Vijayam Sarga - II (Acharya Janmadhi Kathanam) Page 22
16 श्रीमच्छङ्करदिग्विजये [द्वितीयः
तस्मिन्दिने शिवगुरोरुपभोक्ष्यमाणे भक्ते प्रविष्टमभवत्किल शैवतेजः ।
भुक्तान्नविप्रवचनादुपभुक्तशेषं सोऽभुङ्क्त साऽपि निजभर्तृपदाब्जभृङ्गी ।।
भुक्तान्नविप्रवचनादुपभुक्तशेषं सोऽभुङ्क्त साऽपि निजभर्तृपदाब्जभृङ्गी ।।
गर्भं दधार शिवगर्भमसौ मृगाक्षी गर्भोऽप्यवर्धत शनैरभवच्छरीरम् ।
तेजोऽतिरेकविनिवारितदृष्टिपातविश्वं रवेर्दिवसमध्य इवोग्रतेजः ।। ५७
तेजोऽतिरेकविनिवारितदृष्टिपातविश्वं रवेर्दिवसमध्य इवोग्रतेजः ।। ५७
गर्भालसा भगवती गतिमान्यमीषदापेति नाद्भुतमिदं धरते शिवं या ।
यो विष्टपानि बिभृते हि चतुर्दशापि यस्यापि मूर्तय इమా वसुधाजलाद्याः ।।
यो विष्टपानि बिभृते हि चतुर्दशापि यस्यापि मूर्तय इమా वसुधाजलाद्याः ।।
संव्याप्तवानपि शरीरमशेषमेव नोपास्तिमाविरसकावकृतात्र कांचित् ।
यत्पूर्वमेव महसा दुरतिक्रमेण व्याप्तं शरीरमदसीयमनुष्यहेतोः ॥ ५९
यत्पूर्वमेव महसा दुरतिक्रमेण व्याप्तं शरीरमदसीयमनुष्यहेतोः ॥ ५९
रम्याणि गन्धकुसुमान्यपि गर्धिमस्यै नाधातुमैशत भरात्किमु भूषणानि ।
यद्यद्गुरुत्वपदमस्ति पदार्थजातं तत्तद्विधारणविधावलसा बभूव ।। ६०
यद्यद्गुरुत्वपदमस्ति पदार्थजातं तत्तद्विधारणविधावलसा बभूव ।। ६०
तां दौहृदं भृशमबाधत दुःशरारिः प्रायः परं किल न मुञ्चति मुञ्चतेऽपि ।
आनीतदुर्लभमपोहति याचतेऽन्यत्तच्चाप्यपोह्य पुनरर्दति साऽन्यवस्तु ।।
आनीतदुर्लभमपोहति याचतेऽन्यत्तच्चाप्यपोह्य पुनरर्दति साऽन्यवस्तु ।।
तां बन्धुताऽऽगमदुपश्रुतदोहदार्तिरादाय दुर्लभमनर्घ्यमपूर्ववस्तु ।
आस्वाद्य बन्धुजनदत्तमसो जहर्ष हा. हन्त गर्भधरणं खलु दुःखहेतुः ।।
आस्वाद्य बन्धुजनदत्तमसो जहर्ष हा. हन्त गर्भधरणं खलु दुःखहेतुः ।।
मानुष्यधर्ममनुसृत्य मयेदमुक्तं काऽपि व्यथा शिवमहोभरणे न वध्वाः ।
सर्वव्यथाव्यतिकरं परिहर्तुकामा देवं भजन्त इति तत्त्वविदां प्रवादः ।।
सर्वव्यथाव्यतिकरं परिहर्तुकामा देवं भजन्त इति तत्त्वविदां प्रवादः ।।
उक्ष्णा निसर्गधवलेन महीयसा सा स्वात्मानमैक्षत समूढनुपात्तनिद्रा ।
सङ्गीयमानमपि गीतविशारदाढ्यैर्विद्याधरप्रभृतिभिर्विनयोपयातैः ॥ ६४
सङ्गीयमानमपि गीतविशारदाढ्यैर्विद्याधरप्रभृतिभिर्विनयोपयातैः ॥ ६४
आकर्णयञ्जय जयेति वरं दधाना
रक्षेति शब्दमवलोकय मा दृशेति ।
आकर्ण्य नोत्थितवती पुनरुक्तशब्दं
सा विस्मिता किल शृणोति निरीक्षमाणा ॥ ६५
रक्षेति शब्दमवलोकय मा दृशेति ।
आकर्ण्य नोत्थितवती पुनरुक्तशब्दं
सा विस्मिता किल शृणोति निरीक्षमाणा ॥ ६५
नर्मोक्तिकृत्यामपि खिद्यमाना किञ्चापि चञ्चत्तरमञ्चरोहे ।
जित्वा मुदाऽन्यानतिहृद्यविद्यासिंहासनेऽसौ स्थितिमीक्षते स्म ॥ ६६
जित्वा मुदाऽन्यानतिहृद्यविद्यासिंहासनेऽसौ स्थितिमीक्षते स्म ॥ ६६
தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு (Tamil Translation)
தலைப்பு: ஆரியாம்பாவின் தெய்வீக கர்ப்பம் மற்றும் தரிசனங்கள்
- சிவ தேஜஸ் வருகை (ஸ்லோகம் 56): ஒரு நாள் சிவகுரு உணவருந்தும் போது, சிவனின் தெய்வீக தேஜஸ் அந்த உணவில் பிரவேசித்தது. சிவகுருவும், அவரது பாதங்களையே தஞ்சம் அடைந்த ஆரியாம்பாவும் அந்த உணவை உண்டனர்.
- கர்ப்பம் (ஸ்லோகம் 57): அதன் பின் ஆரியாம்பா சிவனின் அம்சத்தைத் தன் கருவில் தரித்தாள். மதிய நேரத்து சூரியனைப் போல அவளது தேஜஸ் எங்கும் பரவியது. அவளது அழகும் ஒளியும் யாராலும் நேராகப் பார்க்க முடியாத அளவிற்கு உயர்ந்திருந்தது.
- தெய்வீக பாரம் (ஸ்லோகம் 58-59): பதினான்கு உலகங்களையும் சுமக்கும் சிவபெருமான் கருவில் இருப்பதால், அவளது நடை சற்று மெதுவானது. அவளது உடல் முழுவதும் தெய்வீக ஒளியால் வியாபித்திருந்தது.
- சோர்வும் ஆபரணங்களும் (ஸ்லோகம் 60): அதிக எடையுள்ள ஆபரணங்களை அணிவதை அவள் தவிர்த்தாள். நறுமணம் மிக்க மலர்களைக் கூட அவளால் பாரமாக உணர முடிந்தது.
- கர்ப்பிணி ஆசைகள் (ஸ்லோகம் 61-62): அவளுக்கு விசித்திரமான ஆசைகள் (தோஹதம்) ஏற்பட்டன. அரிய பொருட்களை விரும்புவதும், கிடைத்தவுடன் அவற்றை வேண்டாமென மறுப்பதும் என ஒரு சாதாரண கர்ப்பிணி பெண்ணைப் போல அவள் நடந்துகொண்டாள்.
- துயரம் இல்லாமை (ஸ்லோகம் 63): மானுட தர்மப்படி இவை கூறப்பட்டாலும், சிவனின் ஒளியைச் சுமந்த அவளுக்கு எந்தத் துன்பமும் இல்லை. கவலைகளை நீக்கும் இறைவனே கருவில் இருக்கும்போது வருத்தம் ஏது?
- தெய்வீகக் கனவுகள் (ஸ்லோகம் 64-66): அவள் தன் கனவில் வித்யா தரர்கள் பாடுவதைக் கேட்டாள். "வெற்றி உண்டாகட்டும்!" (ஜய ஜய) மற்றும் "காப்பாயாக!" (ரக்ஷ) என்ற முழக்கங்கள் அவள் காதில் ஒலித்தன. தான் ஒரு உயர்ந்த வித்யா சிம்மாசனத்தில் அமர்ந்து மற்றவர்களை வெல்வதைப் போல அவள் உணர்ந்தாள்.
తెలుగు అనువాదం (Telugu Translation)
శీర్షిక: ఆర్యాంబ గర్భధారణ మరియు దివ్య దర్శనాలు
- శివ తేజస్సు ప్రవేశం (శ్లోకం 56): ఒకనాడు శివగురువు భోజనం చేస్తున్న సమయంలో, శివుని దివ్య తేజస్సు ఆ అన్నంలో ప్రవేశించింది. శివగురువు, ఆయన పాద పద్మాలనే ఆశ్రయించిన ఆర్యాంబ ఆ ప్రసాదాన్ని స్వీకరించారు.
- గర్భం (శ్లోకం 57): ఆ తర్వాత ఆర్యాంబ శివుని అంశను తన గర్భంలో ధరించారు. మధ్యాహ్న సూర్యుడిలా ఆమె తేజస్సు వర్ధిల్లింది. ఆమె ముఖ వర్చస్సును నేరుగా చూడటం ఎవరికీ సాధ్యం కాలేదు.
- దివ్యమైన భారము (శ్లోకం 58-59): పదునాలుగు లోకాలను భరించే శివుడే గర్భంలో ఉండటంతో ఆమె నడక నెమ్మదించింది. ఆమె శరీరం మొత్తం ఆ పరమాత్మ కాంతితో నిండిపోయింది.
- ఆభరణాల విరక్తి (శ్లోకం 60): గర్భం వల్ల కలిగే బరువుతో ఆమె భారీ ఆభరణాలను ధరించలేకపోయారు. సున్నితమైన పూల పరిమళం కూడా ఆమెకు భారంగా తోచింది.
- దోహద లక్షణాలు (శ్లోకం 61-62): ఒక సాధారణ గర్భిణీలాగే ఆమెకు చిత్రమైన కోరికలు కలిగాయి. అరుదైన వస్తువులను కోరడం, అవి లభించగానే వద్దనడం వంటివి జరిగాయి. ఆమె బంధువులు తెచ్చిన అపురూప వస్తువులను చూసి సంతోషించారు.
- బాధ లేని గర్భం (శ్లోకం 63): మనుష్య ధర్మం ప్రకారం ఇవన్నీ చెప్పబడినప్పటికీ, సాక్షాత్తు శివుడిని ధరించిన ఆమెకు ఎటువంటి శారీరక బాధ లేదు. సర్వ దుఃఖాలను హరించేవాడు గర్భంలో ఉంటే బాధ ఎందుకు కలుగుతుంది?
- దివ్య స్వప్నాలు (శ్లోకం 64-66): ఆమె తన స్వప్నంలో విద్యాధరులు స్తోత్రాలు పాడటం విన్నారు. "జయోస్తు! రక్షించు!" అనే మాటలు ఆమెకు వినిపించాయి. తాను ఒక దివ్యమైన విద్యా సింహాసనంపై కూర్చుని ఉన్నట్లు ఆమెకు దర్శనమిచ్చింది.
Comments
Post a Comment