Madhaviya Shankara Vijayam Sarga - III (Devavathara:) Page 27

 

श्रीमच्छङ्करदिग्विजये [तृतीयः]

सर्गः ३] देवावतारः 21

प्रसादितोऽभूदथ सम्प्रसन्नो वाण्या मुनीन्द्रैरपि शापमोक्षम् ।
ददौ यदा मानुषशङ्करस्य संदर्शनं स्याद्भवितास्यमर्त्या ॥ १४

सा शोणतीरेऽजनि विप्रकन्या सर्वार्थवित्सर्वगुणोपपन्ना ।
यस्या बभूवुः सहजाश्च विद्याः शिरोगतं के परिहर्तुमीशाः ।। १५

सर्वाणि शास्त्राणि षडङ्गवेदान्काव्यादिकान्वेत्ति परं च सर्वम् ।
तन्नास्ति नो वेत्ति यदत्र बाला तस्मादभूच्चित्रपदं जनानाम् ।। १६

सा विश्वरूपं गुणिनं गुणज्ञा मनोऽभिरामं द्विजपुङ्गवेभ्यः ।
शुश्राव तां चापि स विश्वरूपस्तस्मात्तयोर्दर्शनलालसाऽभूत् ।। १७

अन्योन्यसंदर्शनलालसौ तौ चिन्ताप्रकर्षादधिगम्य निद्राम् ।
अवाप्य संदर्शनभाषणानि पुनः प्रबुद्धौ विरहाग्नितप्तौ ।। १८

दिदृक्षपाणावपि नेक्षमाणावन्योन्यवार्ताहृतमानसौ तौ ।
यथोचिताहारविहारहीनौ तनौ तनुत्वं स्मरणादुपेतौ ।। १९

दृष्ट्वा तदीयौ पितरौ कदाचिदपृच्छतां तौ परिकर्शिताङ्गौ ।
वपुः कृशं ते मनप्तोऽप्यगवों न व्याधिमीक्षे न च हेतुमन्यम् ।। २०

इष्टस्य हानेर नभीष्टयोगाद्भवन्ति दुःखानि शरीरभाजाम् ।
वीक्षे न तौ द्वावपि वीक्षमाणो बिना निदानं नहि कार्यजन्म ।। २१

न तेऽत्यगादुद्वहनस्य कालः परावपानो न च निःस्वता वा ।
कुटुम्बभारो मयि दुःसहोऽयं कुमारवृत्तेस्तव काऽत्र पीडा ।। २२

न मूढभावः परितापहेतुः पराजितिर्वा तव तन्निदानम् ।
विद्वत्सु त्रिस्पष्टतयाऽग्रपाठात्सुदुर्गमार्थादपि तर्कविद्भिः ।। २३

आ जन्मनो विहितकर्मनिषेवणं ते स्वप्नेऽपि नास्ति विहितेतरकर्मसेवा ।
तस्मान्न भयमपि नारकयातनाभ्यः किं ते मुखं प्रतिदिनं गतशोभमास्ते ।। २४

ப்ரஸாதி³தோSபூ⁴த³த² ஸம்ப்ரஸந்நோ வாண்யா முநீந்த்³ரைரபி ஸா²பமோக்ஷம் |
த³தௌ³ யதா³ மானுஷஸ²ங்கரஸ்ய ஸந்த³ர்ஸ²னம் ஸ்யாத்பி⁴விதாஸ்யமர்த்யா || 14

ஸா ஸோ²ணதீரேSஜநி விப்ரகன்யா ஸர்வார்த²வித்ஸர்வகு³ணோபபந்நா |
யஸ்யா ப³பூ⁴வு: ஸஹஜாஸ்ச வித்³யா: ஸி²ரோக³தம் கே பரிஹர்துமீஸா²: || 15

ஸர்வாணி ஸா²ஸ்த்ராணி ஷட³ங்க³வேதா³ன்காவ்யாதி³கான்வேத்தி பரம் ச ஸர்வம் |
தந்நாஸ்தி நோ வேத்தி யத³த்ர பா³லா தஸ்மாத³பூ⁴ச்சித்ரபத³ம் ஜநாநாம் || 16

ஸா விஸ்²வரூபம் கு³ணிநம் கு³ணஜ்ஞா மநோSபி⁴ராமம் த்³விஜபுங்க³வேப்⁴ய: |
ஸு²ஸ்²ராவ தாம் சாபி ஸ விஸ்²வரூபஸ்தஸ்மாத்தயோர் த³ர்ஸ²நலாலஸாSபூ⁴த் || 17

அந்யோந்ய ஸந்த³ர்ஸ²நலாலஸௌ தௌ சிந்தாப்ரகர்ஷா த³தி⁴க³ம்ய நித்³ராம் |
அவாப்ய ஸந்த³ர்ஸ²நபா⁴ஷணாநி புந: ப்ரபு³த்³தௌ⁴ விரஹாக்³நிதப்தௌ || 18

தி³த்³ருக்ஷபாணாவபி நேக்ஷமாணாவந்யோந்ய வார்தாஹ்ருதமாநஸௌ தௌ |
யயோசிதாஹாரவிஹாரஹீநௌ தநௌ தனுத்வம் ஸ்மரணாது³பேதௌ || 19

த்³ருஷ்ட்வா ததீ³யௌ பிதரௌ கதா³சித³ப்ருச்ச²தாம் தௌ பரிகர்ஸி²தாங்கௌ³ |
வபு: க்ருஸ²ம் தே மனஸோSப்யக³ர்வோ ந வ்யாதி⁴மீக்ஷே ந ச ஹேதுமந்யம் || 20

இஷ்டஸ்ய ஹாநேரநபீ⁴ஷ்டயோகா³த்³ப⁴வந்தி து³:கா²நி ஸ²ரீரபா⁴ஜாம் |
வீக்ஷே ந தௌ த்³வாவபி வீக்ஷமாணோ விநா நிதா³நம் நஹி கார்யஜந்ம || 21

ந தேSத்யகா³து³த்³வஹநஸ்ய கால: பராவபாநோ ந ச நி:ஸ்வதா வா |
குடும்பு³பா⁴ரோ மயி து³:ஸஹோSயம் குமாரவ்ருத்தேஸ்தவ காSத்ர பீடா³ || 22

ந மூட⁴பா⁴வ: பரிதாபஹேது: பராஜிதிர்வா தவ தந்நிதா³னம் |
வித்³வத்ஸு த்ரிஸ்பஷ்டதயாSக்³ரபாடா²த்ஸுது³ர்க³மார்தா²த³பி தர்க்கவித்³பி⁴: || 23

ஆ ஜந்மநோ விஹிதகர்மநிஷேவணம் தே
ஸ்வப்நேSபி நாஸ்தி விஹிதேதரகர்மஸேவா |
தஸ்மாந்ந பே⁴யமபி நாரகயாதநாப்⁴ய:
கிம் தே முகம் ப்ரதிதி³னம் க³தஸோ²ப⁴மாஸ்தே || 24

குறிப்பு:

• க³ (G3), ப⁴ (Bh4), தௌ³ (Dh3), தௌ⁴ (Dh4) போன்ற எண்கள் சமஸ்கிருதத்தின் தனித்துவமான உச்சரிப்புகளைக் குறிக்கின்றன.
• இந்த ஸ்லோகங்கள் துர்வாச முனிவரின் சாபத்தால் பூமியில் பிறந்த சரஸ்வதி தேவி (உபய பாரதி) மற்றும் விஸ்வரூபன் (மண்டன மிஸ்ரர்) ஆகியோரின் காதல் மற்றும் பிரிவைப் பற்றி விவரிக்கின்றன

தமிழ் விளக்கம் (Tamil Translation)

• ஸ்லோகம் 14: முனிவர்களின் வேண்டுதலால் மனமிரங்கிய துர்வாசர், "எப்போது நீ மனித உருவில் இருக்கும் சங்கரரைத் தரிசிக்கிறாயோ, அப்போது இந்தச் சாபத்திலிருந்து விடுதலை பெற்று மீண்டும் தேவியாவாய்" என்று சாப விமோசனம் அளித்தார்.
• ஸ்லோகம் 15: அதன்படி, அவள் சோணை நதிக்கரையில் ஒரு அந்தணரின் மகளாகப் பிறந்தாள். பிறப்பிலிருந்தே அனைத்துக் கலைகளும் அவளுக்குக் கைவந்த கலையாக இருந்தன. தலைவிதியை யாரால் மாற்ற முடியும்?
• ஸ்லோகம் 16: அந்தச் சிறுமி அனைத்து சாஸ்திரங்களையும், ஆறு அங்கங்களையும், காவியங்களையும் கற்றறிந்தவளாக இருந்தாள். அவளுக்குத் தெரியாத கலை என்று எதுவுமே இல்லை; இது மக்களை வியப்பில் ஆழ்த்தியது.
• ஸ்லோகம் 17: அவள் நற்குணங்கள் நிறைந்த 'விஸ்வரூபன்' (மண்டன மிஸ்ரர்) பற்றி அறிஞர்கள் மூலம் கேள்விப்பட்டாள். அதேபோல் விஸ்வரூபனும் அவளது சிறப்புகளைக் கேள்விப்பட்டு, இருவரும் ஒருவரையொருவர் காண ஆவல் கொண்டனர்.
• ஸ்லோகம் 18: ஒருவரையொருவர் காணும் ஏக்கத்தினால் தூக்கத்தில் அவர்கள் சந்திப்பது போலவும் பேசுவது போலவும் கனவு கண்டனர். ஆனால் விழித்தெழுந்ததும் மீண்டும் பிரிவின் துயரத்தால் வாடினர்.
• ஸ்லோகம் 19: ஒருவரையொருவர் காண முடியாமல், நினைவுகளிலேயே மூழ்கியிருந்ததால், அவர்கள் உணவையும் உறக்கத்தையும் மறந்தனர். இதனால் அவர்களது உடல் மெலிந்து காணப்பட்டது.
• ஸ்லோகம் 20-21: மெலிந்த உடலைக் கண்ட பெற்றோர்கள் கவலையடைந்து, "உனக்கு எந்த நோயும் இல்லையே, பின் ஏன் இப்படி உடல் இளைத்துவிட்டது? காரணமின்றி காரியம் நடக்காதே" என்று கேட்டனர்.
• ஸ்லோகம் 22: "திருமண வயதும் கடந்துவிடவில்லை, உனக்கு ஏழ்மையும் இல்லை. குடும்ப பாரம் என் மீது இருக்கும்போது, உனக்கு என்ன மனக்கவலை?" என்று தந்தை வினவினார்.
• ஸ்லோகம் 23: "நீ அறிவற்றவனும் இல்லை, எங்கும் தோல்வி அடைந்தவனும் இல்லை. மிகக் கடினமான சாஸ்திரங்களையும் வாதங்களையும் அறிந்தவன் நீ. உன் முகத்தில் ஏன் இந்தப் பொலிவின்மை?"
• ஸ்லோகம் 24: "பிறப்பிலிருந்தே நீ தர்மத்தின்படி நடக்கிறாய், கனவில் கூடத் தவறு செய்யாதவன் நீ. நரக வேதனையைப் பற்றிய பயமும் உனக்கு இருக்க முடியாது. பின் ஏன் உன் முகம் வாடி இருக்கிறது?"

---

తెలుగు వివరణ (Telugu Translation)

• శ్లోకం 14: మునుల ప్రార్థనతో శాంతించిన దుర్వాస మహర్షి, "నీవు ఎప్పుడు మనుష్య రూపంలో ఉన్న శంకరుడిని దర్శిస్తావో, అప్పుడు ఈ శాపం నుండి ముక్తి పొంది తిరిగి దేవతా రూపాన్ని పొందుతావు" అని శాప విమోచనం చెప్పారు.
• శ్లోకం 15: దాని ప్రకారం, ఆమె శోణ నదీ తీరంలో ఒక బ్రాహ్మణ కన్యగా జన్మించింది. జన్మతః ఆమెకు అన్ని విద్యలు సిద్ధించాయి. తలరాతను తప్పించడం ఎవరితరం?
• శ్లోకం 16: ఆ బాలిక సమస్త శాస్త్రాలను, వేదాంగాలను, కావ్యాలను క్షుణ్ణంగా అభ్యసించింది. ఆమెకు తెలియని విద్య అంటూ ఏదీ లేదు. అది చూసి జనం ఆశ్చర్యపోయారు.
• శ్లోకం 17: ఆమె పండితుల ద్వారా గుణవంతుడైన 'విశ్వరaddress' (మండన మిశ్రుడు) గురించి విన్నది. అలాగే ఆయన కూడా ఆమె కీర్తిని విని, ఇద్దరూ ఒకరినొకరు చూడాలని తపించారు.
• శ్లోకం 18: పరస్పర దర్శనం కోసం పరితపిస్తూ, వారు నిద్రలో ఒకరినొకరు కలుసుకున్నట్లు, మాట్లాడుకున్నట్లు కలలు కన్నారు. కానీ నిద్రలేవగానే విరహ తాపంతో బాధపడ్డారు.
• శ్లోకం 19: ఒకరినొకరు చూడలేక, ఆలోచనలతోనే కాలం గడుపుతూ వారు ఆహార విహారాలను విడిచిపెట్టారు. దీనివల్ల వారి శరీరం ఎంతో చిక్కిపోయింది.
• శ్లోకం 20-21: కృశించిన శరీరాన్ని చూసి తల్లిదండ్రులు, "నాయనా! నీకు ఎటువంటి రోగము లేదు, మరి ఎందుకు ఇలా అయిపోయావు? కారణం లేకుండా ఏ కార్యమూ జరగదు కదా" అని అడిగారు.
• శ్లోకం 22: "నీకు వివాహ వయసు దాటిపోలేదు, దారిద్య్రం లేదు. కుటుంబ భారమంతా నాపై ఉండగా, బ్రహ్మచారివైన నీకు ఏ కష్టం వచ్చింది?" అని తండ్రి ప్రశ్నించారు.
• శ్లోకం 23: "నీవు మూఢుడవు కావు, ఎక్కడా ఓడిపోలేదు. కఠినమైన శాస్త్రార్థాలను కూడా తర్కంతో ఛేదించగలవు. మరి నీ ముఖం ఎందుకు వెలవెలబోయింది?"
• శ్లోకం 24: "నీవు పుట్టినప్పటి నుండి ధర్మబద్ధంగా జీవిస్తున్నావు, కలలో కూడా తప్పు చేయలేదు. నరక బాధల భయం నీకు లేదు. మరి ప్రతిరోజూ నీ ముఖంలో ఈ విచారం ఎందుకు?"