Madhaviya Shankara Vijayam Sarga - III (Devavathara:) Page 26

 



श्रीमच्छङ्करदिग्विजये [तृतीयः]
पवमानोऽप्यजनि प्रभाकरात्सवनोन्मीलितकीर्तिमण्डलात् ।
गलहस्तितभेदवाद्यसौ किल हस्तामलकाभिधामधात् ।। ३
पवमानदशांशतोऽजनि प्लवमानाऽञ्चति यद्यशोम्बुधौ ।
धरणी मथिता विवादिवाक्तरणी येन स तोटकाहृयः ।। ४
उदभावि शिलादसूनुना मदबद्वादिकदम्बनिग्रहैः ।
समुदञ्चितकीर्तिशालिनं यमुदङ्क ब्रुवते महीतले ।। ५
विधिरास सुरेश्वरो गिरां निधिरानन्दगिरिर्व्यजायत ।
अरुणः समभूत्सनन्दनो वरुणोऽजायत चित्सुखाह्वयः ।। ६
अपरेऽप्यभवन्दिवौकसः स्वपरेर्ष्यापरविद्विषः प्रभोः ।
चरणं परिसेवितुं जगच्छरणं भूसुरपुङ्गवात्मजाः ।। ७
चार्वाकदर्शनविधानसरोषधातृ-
शापेन गीष्पतिरभूद्भुवि मण्डनाख्यः ।
नन्दीश्वरः करुणयेश्वरचोदितः स-
न्नानन्दगिर्यभिधया व्यजनीति केचित् ।। ८
अथावतीर्णस्य विधेः पुरन्ध्री साऽभूत्तदाख्योभयभारतीति ।
सरस्वती सा खलु वस्तुवृत्या लोकोऽपि तां वक्ति सरस्वतीति ।। ९
पुरा किलाध्यैषत धातुरन्तिके सर्वज्ञकल्पा मुनयो निजं निजम् ।
वेदं तदा दुर्वसनोऽतिकोपनो वेदानधीयन्कचिदस्खलत्स्वरे ।। १०
तदा जहासेन्दुमुखी सरस्वती यदङ्गपर्णोद्भवशब्दसन्ततिः ।
चुकोप तस्यै दहनानुकारिणा निरेक्षताक्ष्णा मुनिरुग्रशासनः ।। ११
शशाप तां दुर्बिनयेऽवनीतले जायस्व मर्त्येष्वविभेत्सरस्वती ।
प्रसादयामास निसर्गकोपनं तत्पादमूले पतिता विषादिनी ।। १२
दृष्ट्वा विषण्णां मुनयः सरस्वतीं प्रसा‌द्यांचक्रुरिमं तमादरात् ।
कृतापराधा भगवन्क्षमस्व तां पितेव पुत्रं विहितागसं सुने ।। १३

தமிழ் விளக்கம் (Tamil Translation)
  • ஸ்லோகம் 3: வாயு பகவான் (பவமானன்), பிரபாகரன் என்ற அந்தணருக்கு மகனாக அவதரித்தார். இவரே பின்னாளில் பேத வாதங்களை வென்ற 'ஹஸ்தாமலகர்' என்று அழைக்கப்பட்டார். [1, 2]
  • ஸ்லோகம் 4: வாயுவின் அம்சத்திலிருந்து 'தோடகர்' அவதரித்தார். இவரது புகழானது கடலைப் போன்றது, வாதம் புரிபவர்களின் கர்வத்தை அடக்குவதில் இவர் வல்லவர். [1, 2]
  • ஸ்லோகம் 5: சிலாத முனிவரின் புதல்வரான நந்திதேவர், வாதம் புரியும் எதிரிகளை வெல்வதற்காக 'உதங்கர்' (ஆனந்தகிரி) என்ற பெயரில் அவதரித்தார். [1, 2]
  • ஸ்லோகம் 6: பிரம்ம தேவன் 'சுரேஸ்வரராகவும்', பிருகஸ்பதி 'ஆனந்தகிரியின்' மற்றொரு வடிவமாகவும், அக்னி தேவன் 'சனந்தனராகவும்' (பத்மபாதர்), வருண பகவான் 'சித்சுகராகவும்' அவதரித்தனர். [1, 2]
  • ஸ்லோகம் 7: மற்ற தேவர்களும் பொறாமையற்ற குணத்துடன், ஜகத்குருவான சங்கரரின் திருவடிகளைச் சேவை செய்ய அந்தணக் குடும்பங்களில் அவதரித்தனர். [1, 2]
  • ஸ்லோகம் 8: சார்வாக மதத்தை எதிர்த்ததால் ஏற்பட்ட பிரம்மாவின் சாபத்தினால், பிருகஸ்பதி பூமியில் 'மண்டன மிஸ்ரராக' அவதரித்தார். நந்திதேவர் ஈசனின் ஆணைப்படி **'ஆனந்தகிரி'**யாகத் தோன்றியதாகச் சிலர் கூறுவர். [1, 2]
  • ஸ்லோகம் 9: பூமியில் அவதரித்த பிரம்மாவிற்கு (மண்டன மிஸ்ரர்) மனைவியாகச் சரஸ்வதி தேவி 'உபய பாரதி' என்ற பெயரில் அவதரித்தாள். [1, 2]
  • ஸ்லோகம் 10: முன்னொரு காலத்தில் முனிவர்கள் பிரம்மாவின் அருகில் அமர்ந்து வேதம் பயிலும் போது, கோபக்காரரான துர்வாச முனிவர் ஒரு ஸ்வரத்தில் தவறினார். [1, 2]
  • ஸ்லோகம் 11: அதைக் கண்டு சரஸ்வதி தேவி சிரித்தாள். இதனால் கோபமடைந்த முனிவர் அவளைத் தகிக்கும் நெருப்பைப் போன்ற கண்களால் பார்த்தார். [1, 2]
  • ஸ்லோகம் 12: "மக்களிடையே ஒரு மானுடப் பெண்ணாகப் பிறப்பாய்" என்று துர்வாசர் சாபமிட்டார். சரஸ்வதி தேவி வருந்தி அவர் பாதங்களில் விழுந்து மன்னிப்புக் கேட்டாள். [1, 2]
  • ஸ்லோகம் 13: சரஸ்வதியின் நிலையைக் கண்ட மற்ற முனிவர்கள், "தந்தை மகனை மன்னிப்பது போல அவளை மன்னியுங்கள்" என்று துர்வாசரை வேண்டினர். [1, 2]
తెలుగు వివరణ (Telugu Translation)
  • శ్లోకం 3: వాయు దేవుడు (పవమానుడు), ప్రభాకరుడనే బ్రాహ్మణుడికి కుమారుడిగా జన్మించాడు. ఆయనే అద్వైత విరోధులను ఓడించిన 'హస్తామలకుడు'. [1, 2]
  • శ్లోకం 4: వాయు దేవుని అంశతో 'తోటకాచార్యుడు' జన్మించాడు. ఆయన కీర్తి సముద్రమంతటిది, వాదించే వారి గర్వాన్ని అణచడంలో ఆయన మేటి. [1, 2]
  • శ్లోకం 5: శిలాద మహర్షి కుమారుడైన నందికేశ్వరుడు, అహంకారులైన వాదులను అణచడానికి 'ఉదంకుడు' (ఆనందగిరి) అనే పేరుతో భూమిపై అవతరించాడు. [1, 2]
  • శ్లోకం 6: బ్రహ్మ దేవుడు 'సురేశ్వరాచార్యుడిగా', బృహస్పతి **'ఆనందగిరి'**గా, అగ్ని దేవుడు 'సనందనుడిగా' (పద్మపాదుడు), వరుణుడు **'చిత్సుఖుడు'**గా జన్మించారు. [1, 2]
  • శ్లోకం 7: ఇతర దేవతలు కూడా పరమశివుడి పాదాలను సేవించడానికి పుడమిపై శ్రేష్ఠమైన బ్రాహ్మణ కుటుంబాలలో అవతరించారు. [1, 2]
  • శ్లోకం 8: బ్రహ్మ శాపం వల్ల బృహస్పతి భూమిపై **'మండన మిశ్రుడు'**గా జన్మించాడు. ఈశ్వరుడి ఆజ్ఞతో నందికేశ్వరుడే **'ఆనందగిరి'**గా జన్మించాడని కొందరి అభిప్రాయం. [1, 2]
  • శ్లోకం 9: భూమిపై అవతరించిన బ్రహ్మదేవుడికి (మండన మిశ్రుడు) భార్యగా సరస్వతీ దేవి 'ఉభయ భారతి' అనే పేరుతో జన్మించింది. [1, 2]
  • శ్లోకం 10: పూర్వం మునులు బ్రహ్మదేవుని వద్ద వేదాధ్యయనం చేస్తుండగా, కోపిష్టి అయిన దుర్వాస మహర్షి ఒక స్వరంలో తప్పు చేశారు. [1, 2]
  • శ్లోకం 11: అది చూసి సరస్వతీ దేవి నవ్వింది. దానికి ఆగ్రహించిన ముని ఆమెను కళ్లెర్రజేసి కోపంతో చూశారు. [1, 2]
  • శ్లోకం 12: "నీవు మనుష్య లోకంలో మర్త్యురాలిగా పుట్టు" అని దుర్వాసుడు శాపమిచ్చారు. సరస్వతీ దేవి విచారంతో ఆయన పాదాలపై పడి క్షమించమని వేడుకుంది. [1, 2]
  • శ్లోకం 13: సరస్వతీ దేవి దీనావస్థను చూసి మునులందరూ, "తండ్రి తన కుమారుడిని క్షమించినట్లు ఆమెను క్షమించండి" అని దుర్వాస మహర్షిని ప్రార్థించారు. [1, 2]

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

Madhaviya Shankara Vijayam Sarga - III (Devavathara:) Page 30

Image
  श्रीविश्वरूपगुरुणा प्रहितौ द्विजाती कन्यार्थिनौ सुतनु किं करवाव वाच्यम् । तस्याः प्रमोदनिचयो न ममौ शरीरे रोमाञ्चपूरमिषतो बहिरुज्जगाम ।। ४२ तेनैव सा प्रतिवचः प्रददौ पितृभ्यां तेनैவ तावपि तयोर्युगलाय सत्यम् । आदाय विप्रमपरं पितृगेहतोऽस्यास्तौ जग्मतुर्द्विजवरौ स्वनिकेतनाய ।। ४३ अस्माच्चतुर्दशदिने भविता दशम्यां जामित्रभादिशुभयोगयुतो मुहूर्तः । एवं विलिख्य गणितादिषु कौशलास्या व्याख्यापराय दिशति स्म सरस्वती सा ।। ४४ तौ हृष्टपुष्टमनसौ विहितेष्टकार्यों श्रीविश्वरूपगुरुमुत्तममैक्षिषाताम् । सिद्धं समीहितमिति प्रथितानुभावो दृष्ट्व तन्मुखमसावथ निश्चिकाय ।। ४५ अन्यः स्वहस्तगतपत्रमदात्स पत्रं दृष्ट्वा जहास सुखवारिनिधौ ममज्ज । विप्रान्यथोचितमपूजयदागतांस्तान्नत्वांऽशुकादिभिरयं बहुवित्तलभ्यैः ।। ४६ पित्रानुशिष्टवसुधासुरशंसितेन विज्ञापितः सुखमवाप स विश्वरूपः । कार्याण्यथाह पृथगात्मजनान्समेतान्बन्धुप्रियः परिणयोचितसाधनाय ।। ४७ मौहूर्तिकैर्बहुभिरेत्य मुहूर्तकाले संदर्शिते द्विजवरैर्बहुविद्भिरिष्टैः । माङ्गल્યवस्तुसहितोऽखिलभूषणाढ्यः स प्रापदक्षततनुः पृथुशोणतीरम् ।। ४८ शोणस्य तीरमुपयातमुपाशृणोत्स जामा...
Read more

Madhaviya Shankara Vijayam Sarga - III (Devavathara:) Page 29

Image
  सर्गः ३] देवावतारः 23 भार्यामपृच्छदय किं करवाव भद्रे विप्रौ वरीतुमनसौ खलु राजगेहात् । एतां सुतां सुतनिभा तत्र याऽस्ति कन्या ब्रूहि त्वमेकमनुमाय पुनर्न वाच्यम् ।। ३३ दूरे स्थितिः श्रुतवयःकुलवृत्तजातं न ज्ञायते तदपि किं प्रवदामि तुभ्यम् । वित्तान्विताय कुलवृत्तसमन्विताय देया सुतेति विदितं श्रुतिलोकयोश्च ।। ३४ नैवं नियन्तुमनघे तव शक्यमेतत्तां रुक्मिणीं यदुकुलाय कुशस्थलीशे । प्रादात्स भीष्मकनृपः खलु कुण्डिनेशस्तीर्थापदेशमटते त्वपरीक्षिताय ।। ३५ किं केन सङ्गतमिदं सति मा विचारीयों वैदिकीं सरणिमभहतां प्रयत्नात् । प्रातिष्ठिपत्सुगतदुर्जयनिर्जयेन शिष्यं यमेनमशिषत्स च भट्टपादः ।। ३६ किं वर्ण्यते सुदति यो भविता वरो नो विद्याधनं द्विजवरस्य न बाह्यवित्तम् । यांऽन्वेति सन्ततमनन्तदिगन्तभाजं यां राजचोरवनिता न च हर्तुमीशाः ।। ३७ वध्वर्जनावनपरिव्ययगानि तानि वित्तानि चित्तमनिशं परिखेदयन्ति । चोरान्नृपात्स्वजनतञ्च भयं धनानां शर्मेति जातु न गुणः खलु बालिशस्य ।। ३८ केचिद्धनं निदधते भुवि नोपभोगं कुर्वन्ति लोभवशगा न विदन्ति केचित् । अन्येन गोपितमथान्यजना हरन्ति तच्चेन्नदीपरिसरे जलमेव हर्तृ ।। ३९ सर्वात्...
Read more

Madhaviya Shankara Vijayam Sarga - III (Devavathara:) Page 25

Image
  तृतीयः सर्गः ॥ ३ ॥ देवावतारः ॥ इति बालमृगाङ्कशेखरे सति बालत्वमुपागते ततः । दिविषत्प्रवराः प्रजज्ञिरे भुवि षट्शास्त्रविदां सतां कुले ॥ १ कमलानिलयः कलानिधेर्विमलाख्यादजनिष्ट भूसुरात् । भुवि पद्मपदं वదन्ति ये सविपक्षेन विवादिनां यशः ॥ २ क्या आप इन श्लोकों का  हिन्दी अनुवाद  या  व्याख्या  जानना चाहेंगे? தமிழ் விளக்கம் (Tamil Translation) மூன்றாம் சர்க்கம் (தொடக்கம் - தேவர்களின் அவதாரம்): ஸ்லோகம் 1:  சிவபெருமான் குழந்தையாக அவதரித்த பிறகு, அவருக்குத் தொண்டு செய்வதற்காக மற்ற தேவர்களும் பூமியில் ஆறு சாஸ்திரங்களைக் கற்றறிந்த சிறந்த அந்தணக் குடும்பங்களில் அவதரித்தனர். ஸ்லோகம் 2:  கலைகளின் இருப்பிடமான விமலன் என்ற அந்தணருக்கு மகனாக 'பத்மபாதர்' (சங்கரரின் சீடர்) அவதரித்தார். அவர் தனது அறிவாற்றலால் எதிரிகளின் வாதங்களை வெல்லும் திறன் கொண்டவர். తెలుగు వివరణ (Telugu Translation) తృతీయ సర్గము (ప్రారంభము - దేవావతారము): శ్లోకం 1:  పరమశివుడు బాలుడిగా అవతరించిన తరువాత, ఆయనకు సేవ చేయడానికి ఇతర దేవతలు కూడా భూమిపై షట్ శాస్త్రాలు తెలిసిన ఉత్తమ బ్రాహ్మణ కుటుంబాలలో జన్మించ...
Read more